2 Corintios 10:1
Biblia > 2 Corintios > Capítulo 10 > Versículo 1
2 Corintios 10:1
| ← 2 Corintios 9:15 | 2 Corintios 10:1 (RV1909) | 2 Corintios 10:2 → |
|---|---|---|
Gracias á Dios por su don inefable.
|
EMPERO yo Pablo, os ruego por la mansedumbre y modestia de Cristo, yo que presente ciertamente soy bajo entre vosotros, mas ausente soy confiado entre vosotros:
|
Ruego pues, que cuando estuviere presente, no tenga que ser atrevido con la confianza con que estoy en ánimo de ser resuelto para con algunos, que nos tienen como si anduviésemos según la carne.
|
Texto del versículo
EMPEROG1161 yoG1473 PabloG3972, osG5209 ruegoG3870 porG1223 laG3588 mansedumbreG4236 yG2532 modestiaG1932 de CristoG5547, yoG1473 queG3739 presenteG2596 G4383 ciertamenteG3303 soy bajoG5011 entreG1722 vosotrosG5213, masG1161 ausenteG548 soy confiadoG2292 entreG1722 vosotrosG5209:
Αὐτὸς δὲ ἐγὼ Παῦλος παρακαλῶ ὑμᾶς διὰ τῆς πρᾳότητος καὶ ἐπιεικείας τοῦ Χριστοῦ, ὃς κατὰ πρόσωπον μὲν ταπεινὸς ἐν ὑμῖν, ἀπὼν δὲ θαρρῶ εἰς ὑμᾶς·
| Griego | Transliteración | Strong | Morfología | RV1909 |
|---|---|---|---|---|
Αὐτὸς |
Autos | G846 | P-NSM | — |
δὲ |
de | G1161 | CONJ | |
ἐγὼ |
egō | G1473 | P-1NS | |
Παῦλος |
Paulos | G3972 | N-NSM | |
παρακαλῶ |
parakalō | G3870 | V-PAI-1S | |
ὑμᾶς |
humas | G5209 | P-2AP | |
διὰ |
dia | G1223 | PREP | |
τῆς |
tēs | G3588 | T-GSF | |
πρᾳότητος |
praotētos | G4236 | N-GSF | |
καὶ |
kai | G2532 | CONJ | |
ἐπιεικείας |
epieikeias | G1932 | N-GSF | |
τοῦ |
tou | G3588 | T-GSM | |
Χριστοῦ, |
Christou | G5547 | N-GSM | |
ὃς |
hos | G3739 | R-NSM | |
κατὰ |
kata | G2596 | PREP | |
πρόσωπον |
prosōpon | G4383 | N-ASN | |
μὲν |
men | G3303 | PRT | |
ταπεινὸς |
tapeinos | G5011 | A-NSM | |
ἐν |
en | G1722 | PREP | |
ὑμῖν, |
humin | G5213 | P-2DP | |
ἀπὼν |
apōn | G548 | V-PAP-NSM | |
δὲ |
de | G1161 | CONJ | |
θαρρῶ |
tharrō | G2292 | V-PAI-1S | |
εἰς |
eis | G1519 | PREP | — |
ὑμᾶς· |
humas | G5209 | P-2AP |
- G548 — ἄπειμι (ápeimi, ap'-i-mee): de G575 y G1510; estar ausente. Comparar G549.
- G1161 — δέ (dé, deh): una partícula primaria (adversativa o continuativa); pero, y, etc.
- G1223 — διά (diá, dee-ah'): una preposición primaria que denota el canal de un acto; por medio de (en aplicaciones muy amplias, locales, causales u ocasionales). En composición conserva la misma importancia general.
- G1473 — ἐγώ (egṓ, eg-o'): un pronombre primario de primera persona yo (expresado solo cuando es enfático); yo (expresado solo cuando es enfático). Para los otros casos y el plural véanse G1691, G1698, G1700, G2248, G2249, G2254, G2257, etc.
- G1722 — ἐν (en, en): una preposición primaria que denota posición (fija) (en lugar, tiempo o estado), y (por implicación) instrumentalidad (medialmente o constructivamente), es decir, una relación de reposo (intermedia entre G1519 y G1537); "en," a, (encima-)sobre, por, etc. Usada a menudo en compuestos, con sustancialmente el mismo significado; raramente con verbos de movimiento, y entonces no para indicar dirección, salvo (elípticamente) por una preposición separada (y diferente).
- G1932 — ἐπιείκεια (epieíkeia, ep-ee-i'-ki-ah): de G1933; idoneidad, es decir, (por implicación) equidad, mansedumbre
- G2292 — θαῤῥέω (tharrhéō, thar-hreh'-o): otra forma de G2293; ejercer valor. Compárese G5111.
- G2532 — καί (kaí, kahee): aparentemente, una partícula primaria, que tiene una fuerza copulativa y a veces también acumulativa; y, también, aun, así que, además, etc.; usado a menudo en conexión (o composición) con otras partículas o palabras pequeñas
- G2596 — κατά (katá, kat-ah'): una partícula primaria; (preposicionalmente) abajo (en lugar o tiempo), en relaciones variadas (según el caso (genitivo, dativo o acusativo) con el que se une). En composición conserva muchas de estas aplicaciones, y frecuentemente denota oposición, distribución o intensidad.
- G3303 — μέν (mén, men): una partícula primaria; propiamente, indicativa de afirmación o concesión (de hecho); usualmente seguida por una cláusula contrastada con G1161 (este, el primero, etc.). A menudo compuesta con otras partículas en un sentido intensivo o aseverativo.
- G3588 — ὁ (ho, ho): el artículo definido; el (a veces ha de suplirse, otras omitirse, en el modismo inglés)
- G3739 — ὅς (hós, hos): probablemente una palabra primaria (o quizás una forma del artículo G3588); el pronombre relativo (a veces demostrativo), quien, cual, qué, que. Véase también G3757.
- G3870 — παρακαλέω (parakaléō, par-ak-al-eh'-o): de G3844 y G2564; llamar cerca, es decir, invitar, invocar (por súplica, exhortación o consolación)
- G3972 — Παῦλος (Paûlos, pow'-los): de origen latino; (pequeño; pero remotamente de un derivado de G3973, que significa lo mismo); Pablo, el nombre de un romano y de un apóstol
- G4236 — πρᾳότης (praiótēs, prah-ot'-ace): de G4235; mansedumbre, por implicación, humildad
- G4383 — πρόσωπον (prósōpon, pros'-o-pon): de G4314 y ὤψ (ṓps) (el rostro, de G3700); el frente (por estar ante la vista), es decir, el semblante, aspecto, apariencia, superficie; por implicación, presencia, persona
- G5011 — ταπεινός (tapeinós, tap-i-nos'): de derivación incierta; deprimido, es decir, (figuradamente) humillado (en circunstancias o disposición)
- G5209 — ὑμᾶς (hymâs, hoo-mas'): caso acusativo de G5210; vosotros (como objeto de un verbo o preposición)
- G5213 — ὑμῖν (hymîn, hoo-min'): caso dativo irregular de G5210; a (con o por) vosotros
- G5547 — Χριστός (Christós, khris-tos'): de G5548; ungido, es decir, el Mesías, un epíteto de Jesús
Los siguientes números de Strong aparecen en el texto griego (Textus Receptus, Scrivener 1894) pero no están etiquetados explícitamente en la RV1909:
- G846 — αὐτός (autós, ow-tos'): de la partícula αὖ (aû) (quizá afín a la base de G109 mediante la idea de un viento desconcertante) (hacia atrás); el pronombre reflexivo sí mismo, usado (solo o en el comparativo G1438) de la tercera persona, y (con el pronombre personal propio) de las otras personas. Compárese G848.
- G1519 — εἰς (eis, ice): una preposición primaria; a o dentro de (indicando el punto alcanzado o entrado), de lugar, tiempo, o (figuradamente) propósito (resultado, etc.); también en frases adverbiales. A menudo se usa en composición con el mismo sentido general, pero solo con verbos (etc.) que expresan movimiento (literal o figuradamente).
Referencias cruzadas del versículo
- bajo — 1 Corintios 2:3, 1 Corintios 4:10, 2 Corintios 10:10, 2 Corintios 11:30, 2 Corintios 12:5, 2 Corintios 12:7-9, 2 Corintios 13:4, Gálatas 4:13
- os ruego — Romanos 12:1, 2 Corintios 5:20, 2 Corintios 6:1, 2 Corintios 10:2, Efesios 4:1, 1 Pedro 2:11
- confiado — Romanos 10:20, Romanos 15:15, 2 Corintios 3:12, 2 Corintios 7:4, 2 Corintios 11:21, 2 Corintios 13:2-3
- por — Salmos 45:4, Isaías 42:3-4, Zacarías 9:9, Mateo 11:29, Mateo 12:19-20, Mateo 21:5, Hechos 8:32, 1 Pedro 2:22-23
- yo Pablo — 1 Corintios 16:21-22, Gálatas 5:2, 2 Tesalonicenses 3:17, Filemón 1:9, Apocalipsis 1:9
- presente — 2 Corintios 10:7, 2 Corintios 10:10
Referencias recíprocas (25): Números 12:3, Salmos 18:35, Isaías 11:4, Mateo 18:10, Lucas 22:51, Juan 13:14, Juan 18:23, 1 Corintios 1:10, 1 Corintios 4:21, 1 Corintios 5:3, 2 Corintios 11:7, Gálatas 6:1, Efesios 3:1, 1 Tesalonicenses 2:6, 1 Tesalonicenses 2:7, 1 Tesalonicenses 4:1, 2 Timoteo 2:24, Tito 3:2, Filemón 1:8, Hebreos 13:22, Santiago 3:13, Santiago 3:17, 1 Pedro 2:18, 1 Pedro 3:4, 3 Juan 1:10
Temas relacionados · traducidos del inglés
- Thompson Chain: LA IGLESIA; EJEMPLO; BENIGNIDAD, DIVINA; MANSEDUMBRE-REPRESALIA
- Torrey’s: DENUEDO, SANTO; MANSEDUMBRE
- Nave’s: IGLESIA; EJEMPLO; BENIGNIDAD; JESÚS, EL CRISTO; MANSEDUMBRE; MINISTRO, cristiano; PABLO
Debate y reflexiones [editar]
Aún no hay contenido
Notas y referencias [editar]
Aún no hay contenido